Παρασκευή, 12 Νοεμβρίου 2010

Sechium edule - σέχιο. Οικογένεια (Κολοκυνθοειδών) Cucurbitaceae.


Αγνοούσα για χρόνια το όνομά του.
Από τον γείτονα μαζί με τον ¨ σπόρο ¨ παρέλαβα για όνομά του, κάτι σαν ...¨Τσούας¨!
(Στην πραγματικότητα άμα το καλοθυμηθώ, είπε κάτι σαν ...¨τσο-τσο¨
που προέρχεται
-τώρα το ξέρω-
 από το chocho η chow-chow.)

Πάντως έτσι το λέγαμε
 ακόμα και όταν αργότερα βρήκα για πρώτη φορά περί τίνος επρόκειτο...
... εδώ σε αυτό το αφιέρωμα.Σε συλλογικό άρθρο με τίτλο
¨Τα κολοκυνθοειδή στο σύστημα εμβολιασμού ¨
βρήκα τις πρώτες πληροφορίες για το
 Sechium
 (σεχιο η μερλιτον η κριστοφιν η καγιοτ).

Ορίστε πάλι που μιλάω για εμβολιασμό!-
-αυτή τη φορά
 με αφορμή τον εμβολιασμό πεπονιού, καρπουζιού, αγγουριού
σε υποκείμενα κολοκυθιάς!

Ο λόγος για το Sechium αλλά...
 μου είναι(φυσικά!) αδύνατο να αντισταθώ στον πειρασμό
 να πω δυο-τρία λογάκια σχετικά με ΤΟ ¨ θέμα ¨
που βρήκα σε αυτό το άρθρο.
Ότι για τα μεν λαχανικά
(στα παραπάνω να προστεθούν ντομάτα-μελιτζάνα)
η εφαρμογή του εμβολιασμού άρχισε σε Ιαπωνία-Κορέα
στα τέλη της δεκαετίας του 1920 
με εμβολιασμό
φυτών καρπουζιού σε νεροκολοκυθιά.
Γενικά δε μιλώντας για εμβολιασμό,η προέλευσή του
ανάγεται στην αρχαιότητα.
Υπάρχουν μαρτυρίες ότι οι Κινέζοι ήταν εξοικειωμένοι με τον εμβολιασμό δέντρων
τουλάχιστον 1000 χρόνια π.Χ.
Ο Αριστοτέλης(384-322 π.Χ) και ο Θεόφραστος(372-287 π.Χ)
αναφέρονται στον εμβολιασμό,
παρουσιάζοντας τη σχετική εμπειρία στον ελλαδικό χώρο.
[Hartmann,H.T.,Kester,D.E. and Daview,F.T.,1990. Plant Propagation.New Jersey.]

Τώρα που τα έγραψα και ησύχασα,
να επιστρέψω στο μοναδικό μονόσπερμο γένος
 μέσα στην οικογένεια Cucurbitaceae.
(Εδώ πιο πάνω, έχει κατακυριεύσει την κυδωνιά στον κήπο!)
Το λοιπόν, μια αναζήτηση στο ελληνόφωνο κομμάτι του ιστού
είχε-ως συνήθως-φτωχή συγκομιδή.
Στο παγκόσμιο  κομμάτι αντίθετα, θέλω χρόνο για να κάνω την επιλογή!
Πρώτα για το όνομα. Γιατί είναι γνωστό με πολλά:
 Chayote, Sicyos edulisChocho (να το το ¨τσο-τσο¨!) edulisChayote edulis,lacinatus CucumisCucumis acutangulusSechium americanumSechium cayota ... 
[Σικυός η σίκυος στα αρχαία ελλ. λεγόταν το αγγούρι
-αλλά και το κολοκύθι.Από εκεί πήρε το όνομά της η Σικυών-σημερινό Κιάτο(εδώ).
Edulis σημαίνει βρώσιμο.]

Καταγωγή, νότιο Μεξικό, Γουατεμάλα.
Διαβάζω ότι επιστήμονες που το έχουν ταξινομήσει
από την δεκαετία του 90 του προηγούμενου αι.
συμφωνούν ότι αποτελείται από τουλάχιστον 11 είδη
από τα οποία τα 9 είναι άγρια.
Μια ματιά εδώ με πείθει.

Στον ιστό βρήκα συνταγές για τα πάντα του:
Εκτός του καρπού,για τα φύλλα,τις κορφές,ως και για τις ρίζες του!!!
Όλα χρησιμοποιούνται σαν πηγές διατροφής υψηλής θρεπτικής αξίας!
(αμινοξέα-βιταμίνη C)


Για το πως το μαγειρεύουμε εμείς...
... εδώ για παράδειγμα, σε ένα πιάτο εποχής
ελαφρά σοταρισμένο,με αυγό, φέτα και τσακιστές ελιές σε λεμόνι...





 Όσο για τα της καλλιεργητικής τεχνικής του
- που έχει και αυτή το ενδιαφέρον της-
[ Είναι πολυετές αλλά συνιστάται ανανέωση κάθε τρία χρόνια 
για τον φόβο ασθενειών(νηματώδεις).]
-σε κάποια άλλη ανάρτηση η συμπληρώνοντας αυτήν.


(Εδώ σε κρεβατίνα στην Αφρική.
Ανάμεσα στις πολλές χρήσιμες πληροφορίες,
αναφέρεται η μελισσοκομική του χρήση
τόσο για την φήμη του μελιού του,
όσο και για την πλούσια και μακράς διάρκειας ανθοφορία του).