Σάββατο, 25 Σεπτεμβρίου 2010

Μπόλιασμα ακτινίδιου

Μια φορά κι έναν καιρό... ήτανε κάτι σποράκια!
.,,.
Τα σποράκια μας μεγάλωσαν...

... εκεί που κάποτε δεν τα ξεχώριζα στη φούχτα,
άρχισα να μη ξέρω που θα τα χωρέσω στον κήπο!
(Όχι  κήπο δηλαδή - ούτε χωράφι...
και για τη μισή κεντρική Εύβοια έφταναν,
που λέει και ο λόγος!)
Άλλα ήταν αρσενικά, άλλα θηλυκά, ανάκατα και αξεχώριστα...
Ποιο είναι το μέλλον τους;
Φύτεμα στον κήπο, όπως τα ξαδέλφια τους από πάνω.
(Παρεμπιπτόντως,στο φόντο διακρίνεται στ αριστερά το 110R(σε γλάστρα),
ακριβώς δε μπροστά και πίσω,η αμπαρ'οριζα:
Το ¨μυστικό ¨ επιτυχίας στο παστοκύδωνο,
για το οποίο θα τα ξαναπούμε

 Αλλά και συμπλήρωμα κενών κατά μήνα Γενάρη στον αγρό...
 Διακρίνεται παρεμπιπτόντως η pvc σωλήνα φ 100 στ αριστερά.
Είναι χωμένη σε βάθος περίπου 40 cm.
Στο καλοκαιρινό πότισμα, ένα μπεκ την γεμίζει νερό σταγδην.
Αντί για τέτοιο πλαστικό, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί 
μπουκάλι νερού δίλιτρο, τρύπιο γύρω-γύρω
τοποθετημένο όρθιο,με το λαιμό να προεξέχει του εδάφους.

Θα ακολουθήσει κλάδεμα τον επόμενο χειμώνα...

...
(γίνεται και την ώρα του εμβολιασμού
πιο αργά, αρχές άνοιξης)
Από τις αρχές σχεδόν του μήνα είχα διαπιστώσει ¨ ξύπνημα ¨.
Σε αυτό είχε βοηθήσει το κλάδεμα.

Η τεχνική τώρα;
 Απλή:
Πρόκειται για τον κλασσικό εμβολιασμό
 που εφαρμόζεται στο αμπέλι.
¨ Διπλός σχιστός ¨ λεγόμενος και ¨ αγγλικός ¨.
Αυτά είναι 20 Μάρτη ¨10.
Δέσιμο σφιχτό με τη ράφια βοηθάει πολύ.

Δυο μόλις εβδομάδες μετά...
... διακρίνεται 'εκπτυξη των οφθαλμών των εμβολίων(!)
Το ακτινίδιο ξαφνιάζει γενικά με την ταχύτητα ανάπτυξής του
όσο και με την ευκολία χειρισμού του.
Από κάτω από τα εμβόλια διακρίνεται η βλάστηση των υποκειμένων
που επίσης κορφολογώ-χωρίς να αφαιρώ τελείως
ώσπου να βεβαιωθώ για την απόλυτη επιτυχία...
Εδώ...
είμαστε στο ¨ σήμερα ¨...
(20 περίπου μέρες μετά,
έλυσα και ξανάσφιξα, αλλά πιο χαλαρά τη ράφια)
... σχεδόν πέντε μήνες μετά...
(Εδώ, φάουλ!
Δεν χαλάρωσα, όπως έπρεπε,
 στην ώρα της τη ράφια.
 Ιδού το αποτέλεσμα.
Θα στρώσει βέβαια.
Και πάντως 
σε καμιά περίπτωση ολωσδιόλου αφαίρεση ρ'αφιας
μετά από επιτυχία!)
...τα σημεία εμβολιασμού έχουν σαν πληγές
επουλωθεί εντελώς.

Ο χειρισμός μέσα στο καλοκαίρι;
Μια και σε κάθε δέντρο είχα βάλει από 2-3 ¨ κεντράδια ¨
απο τα οποία το καθένα είχε 2 μάτια,
διάλεξα έναν τον πιο εύρωστο βλαστό να αναπτυχθεί ανενόχλητος
-με στήριξη καλή-
σε αυτό θέλει  προσοχή-
κορφολόγησα δε όλους τους υπόλοιπους,
τους οποίους και θα αφαιρέσω κατά το χειμωνιάτικο κλάδεμα


Με την  ακτινιδιά,  στον αγρό τ'αχω βρει¨ μπαστούνια ¨
-έχει από το φύτεμα κιόλας ειδικές απαιτήσεις
κυρίως, ανάλογα με την περιοχή 
αυξημένες ανάγκες για πολύ και συχνό νερό
-λόγω επιφανειακού ριζώματος-
(αλλά και με το κλάδεμα)
που αυξάνονται γεωμετρικά με το που μπαίνει η καλλιέργεια
στο ενήλικο στάδιό της μετά τα πρώτα 7-8 χρόνια...-
Στον κήπο όμως...α, εκεί αλλάζει το πράγμα!
Πραγματικά, σκέτη απόλαυση!
Αυτή η δυνατότητα χειρισμού της,
το οτι μπορώ να την κατευθύνω στη διαμόρφωσή της κατά βούληση,
φέρνει στο νου την κληματαριά
-χωρίς τις δυσκολίες εκείνης με τις ασθένειες-
 'η πάλι την ανάλογη ικανοποίηση με το μελίσσι...
(Σε αυτό το φόντο: Από κάτω προς τα πάνω, φραουλιές, λεβάντα,
η ιπομαία να σκαρφαλώνει...ζιζανιωδ'ως,
απάνω δε,¨ αγκαλιές ¨με την ιζαμπέλα 'η τζωρτζ'ινα
-μια ποικιλία κλήματος στην οποία θέλω με την πρώτη ευκαιρία να επανέλθω )
Εδώ για παράδειγμα,
μπόλιασα πέρυσι προχωρημένο Ιούνιο
 με εμβόλιο φυλαγμένο στο ψυγείο...



 ...έναν- κύριο-θηλυκό βλαστό που θα καθορίσει την ποικιλία
  ο οποίος φέτος άνθισε,
(εδώ,14 Μάη,
 κρατώ δίπλα-δίπλα
 ένα αρσενικό λουλούδι κοντά στα θηλυκά)

έναν -δευτερεύοντα- αρσενικό που θα προσφέρει την αναγκαία για την γονιμοποίηση γύρη,
έχω δε διατηρήσει παράλληλα έναν βλαστό του υποκειμένου 
από περιέργεια να παρατηρήσω,τι γένους είναι(ανάλογα με το άνθος),
τι καρπό θα δώσει σχετικά με τον αρχικό καρπό από τον οποίο πήρα τα σπέρματα
αν θα συνανθήσει και για πόσο με τους υπόλοιπων ποικιλιών βλαστούς κλπ.
(Αυτοί οι τελευταίοι δυο βλαστοί,
ο αρσενικός και ο ¨ άγριος ¨,
δεν έχουν δώσει ακόμη άνθος)

Στο παρακάτω βιβλίο...
... βρήκα σαν μέθοδο πολλαπλασιασμού,τα μοσχεύματα.
Δοκίμασα με μοσχεύματα βλαστού: Απέτυχα.
Το ίδιο με τον ενοφθαλμισμό.
Αποτυχία, με όλη μου την επιμονή, 100%!
Δοκίμασα και την μέθοδο της καταβολάδας... 
Ίσως έπρεπε να μείνει και δεύτερη καλλιεργητική περίοδο... 
... Αυτήν την φορά πάντως,
μηδέν.
Έτσι κατέληξα στο σπορείο και στη συνέχεια στον εγκεντρισμό.
Πράγμα που σημαίνει οτι αυτή την εποχή
-φθινόπωρο-
δεν υπάρχει λόγος εμβολιασμού της ακτινιδι'ας.



Προσπαθώ να καταλάβω
 γιατί το ακτινίδιο δεν είναι τόσο δημοφιλές σαν δέντρο.
Σαν δ'ιοικο έχει τις ιδιαιτερότητές του,ναι.
Πόσοι όμως
δεν έχουν πάει προς την φιστικιά Αιγ'ινης,ας πούμε
-με ανάλογες ιδιαιτερότητες
και πολλαπλάσιες δυσκολίες στις ασθένειες....
Και όμως, αυτό το δέντρο,
μπορεί, και είναι, ένα στολίδι στον κήπο.
Αναζητώ μάλιστα με ενδιαφέρον, ποικιλίες του,
να τις ¨ κρεμάσω ¨ στους βλαστούς του
(έχω σε θηλυκό την Hayward)
-όπως η Τσεχελίδη...
... η άλλες.
(εδώ,η Arguta. Κλώνος της ποικιλίας Kiwai 
που κάνει πράσινους καρπούς
-διαβάζω υπάρχει και η Arguta που κάνει  κόκκινους.
Την βρήκα πριν χρόνια-δεν ξέρω πως, εδώ γύρω
μα δεν κατάφερα να την κρατήσω στο γλαστρ'ακι της ζωντανή.)



Να κλείσω αυτή την ατέλειωτη ανάρτηση,
με μια εικόνα που έχει μείνει στο νου μου.
 Την εικόνα ενός ενήλικου δέντρου ακτινιδι'ας
μέσα στη πόλη της 'Εδεσσας
-πόλη γενέτειρά μου-
... εικόνα που πάνω της μ αρέσει να στηρίζομαι ...
Ποιο μερακλίδικο χεράκι να την ανάστησε
εκεί, έξω από το σπίτι,στο πεζοδρόμιο
-αναψυχή  στα βλέμματα των περαστικών
που κάποτε είχα την τύχη να είμαι ένας από αυτούς ......

2 σχόλια:

  1. Απογουτευτικα απο ολη τη διαδικασια και το χρονο
    Που χριαζετε παντως πολυ κατανοητη ενημερωση ευχαριστω







    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εγώ ευχαριστώ για το σχόλιο.
    Είναι και για μένα... στρυφνή καλλιέργεια,μα δε θέλω να το βάλω κάτω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή