Hymenopterist (Υμενόπτερος)

Ύψος Βροχής για τον Γενάρη 2012 : 170 mm

2012-02-01T20:37:00.000+02:00

Στην από κάτω φωτό,...παγωμένα και...

ανάποδα!

Υψος Βροχής για τον Δεκέμβρη 2011 : 260 mm

2011-12-31T20:10:00.000+02:00

Ύψος Βροχής για τον Νοέμβρη 2011-και τους Καλημεριάνους:40 χιλ.

2011-12-01T21:35:00.000+02:00

Υψος Βροχής για τον Οκτώβρη 2011:300 mm

2011-10-31T20:53:00.000+02:00

Ύψος Βροχής για τον Σεπτέμβρη 2011:57 χιλ.

2011-10-01T21:01:00.000+02:00

Ύψος Βροχής για Ιούλιο-Αύγουστο 2011 : 45 χιλ

2011-08-31T19:01:00.000+02:00

Ύψος Βροχής για τον Μάη 2011:90 χιλ.

2011-05-31T21:00:00.001+02:00

Στην εκπνοή της φετινής
Άνοιξης του 11
το βροχόμετρο δε λέει να σταματήσει
να ¨γράφει¨ χιλιοστά...

Με το ζόρι ¨ανεβάζω¨ το νούμερο
καθώς και στα δικά μου μάτια
φαντάζει εξωπραγματικό
μα κάνοντας την πρόσθεση
απο τον Σεπτ.2010 μέχρι σήμερα...

που
κλείνει επίσημα το έτος
από την άποψη της βροχόπτωσης,
μετρώ...:
1.500 χιλ.!

Σημαντικά για τις μετρήσεις μου
τα στοιχεία του Αστεροσκοπείου
για την Στενή στην Δίρφυ
σύμφωνα με τα οποία
κατά την ανασκόπηση του 2011
στον σταθμό της περιοχής μετρήθηκε
το δεύτερο μεγαλύτερο ύψος βροχής σε όλη την επικράτεια
με
1.908 mm.

ΦΡΑΟΥΛΕΣ & ΦΡΑΟΥΛΙΕΣ !

2011-05-28T21:18:00.000+02:00

Απολαυστικές.

Μυρωδάτες,

μεθυστικές για μύτη και μάτια!

Φτιαγμένες στον κήπο σε γλάστρες

με τους στόλωνες

που θα δώσουν οι ίδιες οι φραουλιές,

ιδανικά δώρα για φίλους

-όλο τον χρόνο.

Σπαράγγι (το γένος Asparagus)

2011-05-19T20:16:00.002+02:00

Στην πρώτη φωτό σπαράγγι άγριο.Αυτοφυές είδος.

Αν δεν το είχα δοκιμάσει

θα έχανα μια σπάνια όσο και λεπτή απόλαυση...

Από κάτω, σπαράγγι ήμερο.

Ανοιξιάτικο λαχανικό που μας ταϊζει εν αφθονία.

ειδικά φέτος με τις πολλές βροχές.

Το εγκατέστησα πριν από επτά χρόνια

ξεκινώντας το από σπόρο.

(Αφού το προβλάστησα σε γλαστράκι

το φύτεψα σε σειρές σε δύο διαφορετικούς αγρούς

ποτίζοντάς το για δυο συνεχόμενα καλοκαίρια.)

Ύψος Βροχής για τον Απρίλη 2011:160 χιλ.!

2011-04-30T18:01:00.000+02:00

Ύψος Βροχής για τον Μάρτη 2011 : 200 χιλ

2011-04-01T18:54:00.000+02:00

Ύψος Βροχής για τον Φλεβάρη 2011

2011-02-28T18:40:00.000+02:00

Μοιάζει απίστευτο.Τι να πω...

Προσθέτω και ξανά μανά:

...420 χιλ !!!

σύνολο του φετινού Φλεβάρη...

(Τον περυσινό του 2010 για να το θυμηθώ,

...110 χιλ)

Αποτελεί σχεδόν το μισό του ετήσιου ύψους βροχόπτωσης

για την περιοχή.

Βλέποντας από ψηλά

τι έχουν κατεβάσει τα δυο ποτάμια της περιοχής

στις εκβολές τους στην θάλασσα,

παίρνω μια ιδέα για το μέγεθος της διάβρωσης...

Ύψος Βροχής : Γενάρης 2011 (160 χιλ)

2011-01-31T19:51:00.000+02:00

Τον Γενάρη του 2010,240 χιλ

Μέτρηση πάντα ερασιτεχνική

-δηλ. κατά προσέγγιση-

για τους Καλημεριάνους της Κύμης, στην Εύβοια.

Υψόμετρο
207 m

Μπόλιασμα ελιάς με εγκεντρισμό Μάρτη-Μάη

2011-01-09T10:48:00.001+02:00

Λόγω κάποιας ανωμαλίας στη μηχανή αναζήτησης,

εδώ:η ανάρτηση.

(παλιότερη)

Υετός : Νοέμβρης (10 χιλ)-Δεκέμβρης 2010 (110 χιλ)

2010-12-31T19:12:00.000+02:00

Ο Νοέμβρης

-με το μικρό του ύψος βροχής για την περιοχή-

υπήρξε μια έκπληξη.

Ελιά ¨ Θρούμπα ¨, ¨σταφίδα¨ ανάλατη.

2010-12-28T23:42:00.002+02:00

Από μικρό με τράβαγε με δύναμη η γη.

Τα αρώματα, τα χρώματά της...

Οι γεύσεις των καρπών, οι μυρουδιές τους

ήρθαν αργότερα.

Τι καθόρισε τα γούστα μου,

τι με οδήγησε στην σημερινή μου εξάρτηση

από την καθημερινή τους απόλαυση,

δύσκολο -και βαρετό μάλλον-να πω.

Με το κύλισμα του χρόνου
όλα ταιριάξανε, δένουνε μεταξυ τους:
Τα γούστα μου,οι επιθυμίες, αυτά που μου έβαλαν στη φούχτα οι περιστάσεις...

Αυτή την απόλαυση είναι που θέλω να μοιράζομαι

με αυτά που φτιάχνω αλλά και με αυτά που ¨ανεβάζω¨ εδώ.

Μιλώντας δε για απολαύσεις, θέλω να κλείσω τη χρονιά

με μια από τις ¨ ριζικές ¨ για μένα:

Ελιές.

Ελίτσες σε κάθε πιθανή μορφή!

Για αυτή την ανάρτηση,

βασίλισσες ανάμεσα σε πριγκίπισσες,
οι γλυκές (κουμιώτικες) θρούμπες.

Εδώ, απλωμένες για την ωρίμανσή τους.
Φέτος, εξαιρετικές σε ποιότητα λόγω καιρικών συνθηκών
που ενώ από τη μια δεν ευνόησαν τον δάκο
από την άλλη αντίθετα, βοήθησαν τους αρμόδιους μύκητες
στην διάσπαση της ελευρωπαΐνης,της πικρής τους ουσίας.

Εδώ κάτω,
έτοιμες πια για τον καταψύκτη όπου τις διατηρώ σε μεγάλες ποσότητες
ανάλατες μετά από πλύσιμο και στέγνωμα
σαν μοναδική επεξεργασία.

Ανάλατες δε, γιατί έτσι τρώγονται άφοβα σε ποσότητα
η δε γεύση τους είναι εντελώς ¨ απείραχτη ¨!
(Έστω, ελάχιστο αλατάκι-αν δεν γίνεται αλλιώς.)

Έχω δοκιμάσει και μια τεχνητή ωρίμανση

με την έκθεση σε θερμό αέρα (τζακόσομπα).

Χάνεται η πικρή ουσία,η ελιά μένει πιο μαύρη...

... αλλά κάτι λείπει(οργανοληπτικά)...

Θα έπαιζα ευχαρίστως

με ένα ξηραντήριο που θα μπορούσα να ρυθμίσω την υγρασία

ώστε να έχω συνεχή την δράση του μύκητα.

...

Ααχ,η απόλαυση γίνεται απόλυτα ¨ ριζική ¨ συγκομίζοντας
με την ερχόμενη γενεά
καρπό δέντρων αιωνόβιων
φυτεμένων από τα άγια χεράκια
αγνώστων
-μα τόσο προσφιλών...-προ-προ παππούδων...

Αναρωτιέμαι μια και το έφερε ο λόγος,

πότε στ αλήθεια φυτεύτηκαν αυτά τα δέντρα...

Προς το παρόν,

εντρυφώ με απόλαυση και ενδιαφέρον στις σελίδες

του παραπάνω βιβλίου-δώρο καλής φίλης.

Εν καιρώ δε,και σε αυτό ακριβώς το σημείο

προτίθεμαι να αναρτήσω

...¨ διάφορα μεζεδάκια ¨

σχετικά με το θέμα...

..........................................................................

..........................................................

Να όμως που έπιασε η Άνοιξη του 11

(26-4-11)

χωρίς να καταφέρω να προχωρήσω!

Αντί λοιπόν για αλμυρό μεζεδάκι

που θα περίμενε κανείς μιλώντας για ελιές,

είπα να προσφέρω εδώ

-σε αυτή την ανάρτηση χωρίς μεγάλη επισκεψιμότητα

για μένα όμως ιδιαίτερα κοντινή-

ένα... ανέκδοτο από την Ιαπωνία

(προ Φουκουσίμα!)

Γλυκές ελιές!

Στα γλυκά της η γιαπωνέζικη κουζίνα βρίσκω πως
υστερεί σε φαντασία!!!

Κατά την δοκιμή, μπορώ να πω πως... σοκαρίστηκα!

Οπωσδήποτε αμφιβάλω για το αν θα βρίσκονταν πολλοί κάτοικοι
στη λεκάνη της Μεσογείου που θα τους πέρναγε
έστω και κατά διάνοια αυτή η ιδέα!
Οι συγκεκριμένες ελιές προέρχονται από Ισπανία...

Για όποιον πάντως θα επιθυμούσε κάτι περισσότερο,

ορίστε εδώ πάνω ευδιάκριτα ηλ/δνση...

(Για να μην πελαγοδρομήσει κανένας...,

εδώ στα ελληνικά.

Έχει ενδιαφέρον λίγο ¨ χάζεμα ¨ στις τιμές!)

Sechium edule - σέχιο. Οικογένεια (Κολοκυνθοειδών) Cucurbitaceae.

2010-11-12T23:26:00.006+02:00

Αγνοούσα για χρόνια το όνομά του.

Από τον γείτονα μαζί με τον ¨ σπόρο ¨ παρέλαβα για όνομά του, κάτι σαν ...¨Τσούας¨!

(Στην πραγματικότητα άμα το καλοθυμηθώ, είπε κάτι σαν ...¨τσο-τσο¨

που προέρχεται

-τώρα το ξέρω-

από το chocho η chow-chow.)

Πάντως έτσι το λέγαμε

ακόμα και όταν αργότερα βρήκα για πρώτη φορά περί τίνος επρόκειτο...

... εδώ σε αυτό το αφιέρωμα.Σε συλλογικό άρθρο με τίτλο

¨Τα κολοκυνθοειδή στο σύστημα εμβολιασμού ¨

βρήκα τις πρώτες πληροφορίες για το

Sechium

(σεχιο η μερλιτον η κριστοφιν η καγιοτ).

Ορίστε πάλι που μιλάω για εμβολιασμό!-

-αυτή τη φορά

με αφορμή τον εμβολιασμό πεπονιού, καρπουζιού, αγγουριού

σε υποκείμενα κολοκυθιάς!

Ο λόγος για το Sechium αλλά...

μου είναι(φυσικά!) αδύνατο να αντισταθώ στον πειρασμό

να πω δυο-τρία λογάκια σχετικά με ΤΟ ¨ θέμα ¨

που βρήκα σε αυτό το άρθρο.

Ότι για τα μεν λαχανικά

(στα παραπάνω να προστεθούν ντομάτα-μελιτζάνα)

η εφαρμογή του εμβολιασμού άρχισε σε Ιαπωνία-Κορέα

στα τέλη της δεκαετίας του 1920

με εμβολιασμό

φυτών καρπουζιού σε νεροκολοκυθιά.

Γενικά δε μιλώντας για εμβολιασμό,η προέλευσή του
ανάγεται στην αρχαιότητα.
Υπάρχουν μαρτυρίες ότι οι Κινέζοι ήταν εξοικειωμένοι με τον εμβολιασμό δέντρων
τουλάχιστον 1000 χρόνια π.Χ.
Ο Αριστοτέλης(384-322 π.Χ) και ο Θεόφραστος(372-287 π.Χ)
αναφέρονται στον εμβολιασμό,
παρουσιάζοντας τη σχετική εμπειρία στον ελλαδικό χώρο.
[Hartmann,H.T.,Kester,D.E. and Daview,F.T.,1990. Plant Propagation.New Jersey.]

Τώρα που τα έγραψα και ησύχασα,
να επιστρέψω στο μοναδικό μονόσπερμο γένος
μέσα στην οικογένεια Cucurbitaceae.
(Εδώ πιο πάνω, έχει κατακυριεύσει την κυδωνιά στον κήπο!)

Το λοιπόν, μια αναζήτηση στο ελληνόφωνο κομμάτι του ιστού
είχε-ως συνήθως-φτωχή συγκομιδή.
Στο παγκόσμιο κομμάτι αντίθετα, θέλω χρόνο για να κάνω την επιλογή!
Πρώτα για το όνομα. Γιατί είναι γνωστό με πολλά:

Chayote, Sicyos edulis, Chocho (να το το ¨τσο-τσο¨!) edulis, Chayote edulis,lacinatus Cucumis, Cucumis acutangulus, Sechium americanum, Sechium cayota ...

[Σικυός η σίκυος στα αρχαία ελλ. λεγόταν το αγγούρι

-αλλά και το κολοκύθι.Από εκεί πήρε το όνομά της η Σικυών-σημερινό Κιάτο(εδώ).
Edulis σημαίνει βρώσιμο.]

Καταγωγή, νότιο Μεξικό, Γουατεμάλα.
Διαβάζω ότι επιστήμονες που το έχουν ταξινομήσει
από την δεκαετία του 90 του προηγούμενου αι.
συμφωνούν ότι αποτελείται από τουλάχιστον 11 είδη
από τα οποία τα 9 είναι άγρια.
Μια ματιά εδώ με πείθει.

Στον ιστό βρήκα συνταγές για τα πάντα του:
Εκτός του καρπού,για τα φύλλα,τις κορφές,ως και για τις ρίζες του!!!
Όλα χρησιμοποιούνται σαν πηγές διατροφής υψηλής θρεπτικής αξίας!
(αμινοξέα-βιταμίνη C)

Για το πως το μαγειρεύουμε εμείς...

... εδώ για παράδειγμα, σε ένα πιάτο εποχής
ελαφρά σοταρισμένο,με αυγό, φέτα και τσακιστές ελιές σε λεμόνι...

Όσο για τα της καλλιεργητικής τεχνικής του
- που έχει και αυτή το ενδιαφέρον της-
[ Είναι πολυετές αλλά συνιστάται ανανέωση κάθε τρία χρόνια
για τον φόβο ασθενειών(νηματώδεις).]
-σε κάποια άλλη ανάρτηση η συμπληρώνοντας αυτήν.

(Εδώ σε κρεβατίνα στην Αφρική.
Ανάμεσα στις πολλές χρήσιμες πληροφορίες,
αναφέρεται η μελισσοκομική του χρήση
τόσο για την φήμη του μελιού του,
όσο και για την πλούσια και μακράς διάρκειας ανθοφορία του).

Ύψος Βροχής συνολικά για τον Οκτώβρη:240 χιλ.

2010-10-31T19:28:00.000+02:00

Ύψος Βροχής συνολικά για τον Σεπτέμβρη :120 χιλ.

2010-10-01T20:16:00.000+02:00

Μπόλιασμα ελιάς Σεπτ-Οκτ (με ενοφθαλμισμό)

2010-09-29T23:20:00.003+03:00

Για τον εγκεντρισμό στην ελιά, εδώ.

Εδώ,στις 22 τον Μάρτη 2010.

Όλο το καλοκαίρι πέρναγα δίπλα από αυτή την προσπάθεια

χωρίς να μπορώ να χωνέψω την αποτυχία-

ελπίζοντας-μάταια- μέχρι τέλους, στην έκπληξη...

Έτσι ήταν η κατάσταση σήμερα.
Ο λόγος;
Πιθανολογώ , απρόσεχτη εκλογή κεντριών.
(Τα λέμε του χρόνου τον Μάρτη...)

Από αυτήν εδώ είχα πάρει κεντριά για τον εγκεντρισμό την άνοιξη,

σε αυτή επέμεινα και αυτή τη φορά!

Δενδρύλλιο που μπήκε κατά λάθος

ανάμεσα στις άλλες που αγόρασα στο φυτώριο.

Για Αμφ'ισσης την κάνω.

Τεράστιες ελιές- φαινόμενο

-για σιγουριά θα ήθελα άλλο ένα δέντρο στον αγρό.
(Ο καταραμένος Νώε μέσα μου...)

Εδώ,μια ¨ λουμάδα ¨, ένας ¨ λαίμαργος ¨ βλαστός.

Τροφοδότης οφθαλμών.

Φαίνονται οι οφθαλμοί ακριβώς όπως τους χρειάζομαι...
(Εννοείται τα εργαλεία όπως το έχω ξαναπεί
καλά ακονισμένα - απολυμασμένα).

Το ενδιαφέρον μου τραβούν ιδιαίτερα αυτοί στη βάση

καθώς, όπως είναι οι πιο τρυφεροί,

μου είναι και πιο εύκολο να τους αποσπάσω

χωρίς να τους καταστρέψω.

Στο ξεκίνημα λοιπόν,η λήψη των εμβολίων.

Πρώτα θα αφαιρέσω τα λιγότερα καλά-για ¨ ζέσταμα ¨-

Τελευταία τα καλύτερα(για μένα, αυτά της βάσης).

Κάθε ένα που βγάζω

-και θα βγάλω όσα μπορώ-

το βάζω στο στόμα για να μην αφυδατωθεί.

Εφαρμόζω με δυο τρόπους τον ενοφθαλμισμό.

Στον πρώτο, το εμβόλιο έχει όπως φαίνεται το σχήμα πένας.

Πιο κάτω, στον δεύτερο τρόπο...

... είναι ¨πλακέ¨.

(Αφήνω τον μίσχο- αν γίνεται-

για διαπίστωση αργότερα της επιτυχίας η μη.)

Όπως είναι κομμένο από αυτή τη μεριά, το κόβω και από την άλλη.

Ανασηκώνω σχολαστικά

-χωρίς βιασύνη-

περιμετρικά του ματιού τη φλούδα...

Ο.k, αυτά για τα μάτια νομίζω, αρκούν.

... Έρχομαι τώρα,

(-μπα,τι είναι αυτή η χλώρωση φάτσα-κάρτα;

Εκείνη την ώρα δεν στάθηκα να εξετάσω...)

να προετοιμάσω το υποκείμενο.

Αυτή η διαδικασία είναι καλύτερο να προηγείται,

όταν είμαι αναποφάσιστος στο πως θα το συμμαζέψω.

(Είναι καλό-για να μην πω απαραίτητο-

ένα καλό καθάρισμα του εδάφους γύρω από τον κορμό,

ώστε να βρίσκονται με τη ¨ μία¨

μπόλια που μου έπεσαν.)

Θα διαλέξω
ανάλογα με τα μπόλια που πήρα
τους πιο ζωηρούς βλαστούς.

Από αυτούς που θα μείνουν, αφήνω μόνο ένα βλαστάρι
που θα οδηγεί τους χυμούς προς τα πάνω.

Για τα πλακέ εμβόλια,

όπως τα έχω στο στόμα,

τα βάζω ένα-ένα, επάνω στο σημείο που έχω διαλέξει.

Στο ίχνος που θ αφήσουν κόβω τη φλούδα του υποκ.

(Θα ήταν καλύτερα να ανέβαινα λιγάκι πιο ψηλά,

για καλύτερη εφαρμογή της ράφιας.)

Θέλω το μάτι να εφαρμόσει κατά το δυνατόν τέλεια.

Γι αυτό, όπου χρειάζεται, κόβω στο υποκ.τη φλούδα με το εμβολιαστήρι.

Εδώ, έχω ήδη βάλει σε¨ Τ ¨(ταφ) την πένα...

Αυτό το μάτι εν προκειμένω,δεν ξέρω γιατί το έβαλα.

Κανονικά, αποφεύγω μάτια που δεν μου φαίνονται

100% απείραχτα-τούτο εδώ, κιτρινίζει ύποπτα!

Ας έχει. Ένα είναι, ανάμεσα σε πολλά.

Θα το σπρώξω με το εργαλείο να μπει καλά μέσα.

Αν σταματήσει και περισσεύει, κόβω.

Αυτό, είναι το τελικό κλείσιμο με τη ράφια...

Τέλος.

Η διαδικασία αυτή
-με πένα όμως μόνο-
μπορεί να ακολουθηθεί σχεδόν για όλα τα δέντρα
αυτή την εποχή και μέχρι προχωρημένο φθινόπωρο
Η παρατήρηση πάντως στον αγρό ήτανε πως:
αυτά τα φθινοπωρινά εμβόλια και τα αντίστοιχα της επόμενης άνοιξης,
φτάνανε περίπου να έχουν την ίδια ανάπτυξη
καθώς τα ανοιξιάτικα εμβόλια, είναι πιο ¨ ορεξάτα ¨
η δε ανάπτυξή τους είναι πιο ορμητική.

Εμβολιασμός συκιάς(Νο 2).

2010-09-25T22:18:00.004+03:00

Συνεχίζοντας αυτή την ανάρτηση με έναν απολογισμό...

... θέλω να κλείσω για αυτή την καλλιεργητική περίοδο
το θέμα ¨ συκιά ¨
ανεβάζοντας τις σημερινές φώτο απο τον φθινοπωρινό αγρό,
και κρατώντας μερικές σημειώσεις, παρακαταθήκη για του χρόνου.

Το πρώτο,σε αυτή την χορταστική φωτογραφία;

Τα έργα απεδωσαν...(μα κυριολεκτικά ομως) καρπούς!

Όταν το υποκείμενο είναι εύρωστο,με όρεξη να προχωρήσει...,

...το μπόλιασμα πετυχαίνει πιο εύκολα

η μετέπειτα δε εξέλιξή του είναι τέτοια που το δέντρο

έρχεται γρήγορα στα ίσια του, κερδίζοντας τον χαμένο χρόνο

που του στέρησα.

Ενα δευτερο,

οι ζημιές που είχα από έλλειψη στήριξης και δυνατό αέρα...

Έτσι, αυτός ο όμορφος βλαστός...

σε φωτο της26ης Αυγούστου...

...δεν υπάρχει πλέον.

Αυτό το μπόλι ήταν η δεύτερη ποικιλία
που θέλησα να φιλοξενεί το δέντρο.

Του χρόνου ίσως δοκιμάσω πάλι σε αυτό το σημείο...

Φαίνεται καλά η τέλεια προσαρμογή εμβολίου-υποκειμένου
καθώς και η ισόρροπη ανάπτυξη και των δυο μερών.

...
Τώρα,
να έλθω στον άλλο τρόπο εμβολιασμού της συκιάς.
Όπως το έγραψα στην προηγούμενη σχετική ανάρτηση,

ο Ιούλιος είναι ο μήνας ο ¨ καθιερωμένος ¨ για μπόλιασμα συκιάς

με μάτι(ενοφθαλμισμός).

Τα μάτια λοιπόν που εμβολίασα τον προηγούμενο Ιούλιο

στο συγκεκριμένο δέντρο...

... έμειναν σε λήθαργο

καθώς η δύναμη του υποκειμένου

μοιράζεται σε πολλούς κλάδους...

και οι χυμοί

δεν καθοδηγήθηκαν αυστηρά προς τους νέους οφθαλμούς και μόνον.

Σαν συμπέρασμα λοιπόν...

...ο εγκεντρισμός σαν μέθοδος για την συκιά έδωσε εντυπωσιακό αποτέλεσμα

σε σχέση με τον ενοφθαλμισμό.

Σύγκριση όμως θα μπορεί πιο καλά να γίνει

του χρόνου τέτοια εποχή...

...Κλείνοντας...

το φθινόπωρο είναι καλή εποχή

-εαν υπάρχει ο αναγκαίος χρόνος-

για προπόνηση, εξάσκηση για τους ενοφθαλμισμούς

άνοιξης-καλοκαιριού.

Γιατί όχι λοιπόν και τώρα.

Εκείνο που ορίζει τον κατάλληλο για μπόλιασμα καιρό

είναι βέβαια, οι χυμοί.

Τόσο σε εμβόλιο όσο και υποκείμενο.

Αν δεν μπορώ με το μπολιαστηρ'ακι να βγάλω το μάτι

η εαν η φλούδα του υποκ. δεν σηκώνεται εύκολα,

αντίο προσπάθεια...-ραντεβού στην επόμενη φάση.

Συνοπτικά τώρα:

Για την εκλογή εμβολίου, θέλω βλαστό της φετινής χρονιάς

απο το δέντρο το οποίο έχω πει οτι θέλω να πολλαπλασιάσω.

Στα μεγάλα δέντρα καμιά φορά, θέλει λίγο ψάξιμο.

Κατά την αφαίρεση του ¨ ματιού ¨

προσοχή να μην γίνει ζημιά.

Για εξάσκηση βοηθάει η μουριά, βγαίνει πιο... καθαρά το μάτι.

Αν πίσω απο τον οφθαλμό μείνει τρυπίτσα,

το εμβόλιο δεν έχει μέλλον.

Εμβολιάζω με όσα μάτια έχω καταφέρει να πάρω ακέραια.

Οι παλιότεροι βλαστοί
έχουν φλούδα με μεγάλο πάχος που δυσκολεύουν το πράγμα.

Κάνω με το εμβολιαστ'ηρι ενα ¨ Τ ¨.

Αναλόγως της θέσης που διάλεξα

ενδέχεται το ταφ να πρέπει να είναι ανάποδα

ώστε να μην πνίξει το γάλα του δέντρου το μάτι.

Κατά τη διάρκεια του χειμώνα, σε περίπτωση επιτυχίας,

το μάτι θα μείνει σε λήθαργο.

Για τους χειρισμούς της Άνοιξης, τα λέμε στον καιρό τους.

Ζημιές.

(Να όμως που οι ζημιές από τον αέρα είχαν και συνέχεια...
Τέλος Οκτώβρη,η βλάστηση είχε φουντώσει
οι ριπές δε του αέρα ξεπέρασαν τις αντοχές των στηριγμάτων
και...

Ναι...Και ένα ωραίο έργο, είναι παρελθόν...

Η εξέλιξη τονίζει την ανάγκη, σε περίπτωση τόσο ζωηρής έκπτυξης,
για προσεκτικό κλάδεμα μέσα στην καλλιεργητική περίοδο-
όσο και να μη μου αρέσει καθόλου η ιδέα.

Τόσο πιο πολύ σε μεγάλο κίνδυνο είναι εκτεθειμένο το εμβόλιο
όσο πιο γρήγορη είναι η εξέλιξή του...

Κατ αυτόν τον τρόπο, μένω προσγειωμένος:
Η ζημιά θα με πόναγε πολύ περισσότερο
του χρόνου το καλοκαίρι-
εάν δεν είχα μέσα στον χειμώνα κλαδέψει αυστηρά.
Στον ενοφθαλμισμό δεν είχα παρόμοιες δυσκολίες
δεν αποκλείεται μάλιστα καθόλου,να είναι ακριβώς αυτός ο λόγος
-η ζωηρότητα της συκιάς-
για τον οποίο δεν συνηθίζεται ο εκεντρισμός .)

Ουφφ! Ανάρτηση ...γκραν γκινιόλ με μπόλικο σασπένς
και απροσδόκητα δραματικό τέλος!

Μπόλιασμα ακτινίδιου

2010-09-25T00:25:00.002+03:00

Μια φορά κι έναν καιρό... ήτανε κάτι σποράκια!

.,,.

Τα σποράκια μας μεγάλωσαν...

... εκεί που κάποτε δεν τα ξεχώριζα στη φούχτα,

άρχισα να μη ξέρω που θα τα χωρέσω στον κήπο!

(Όχι κήπο δηλαδή - ούτε χωράφι...

και για τη μισή κεντρική Εύβοια έφταναν,

που λέει και ο λόγος!)

Άλλα ήταν αρσενικά, άλλα θηλυκά, ανάκατα και αξεχώριστα...

Ποιο είναι το μέλλον τους;

Φύτεμα στον κήπο, όπως τα ξαδέλφια τους από πάνω.

(Παρεμπιπτόντως,στο φόντο διακρίνεται στ αριστερά το 110R(σε γλάστρα),

ακριβώς δε μπροστά και πίσω,η αμπαρ'οριζα:

Το ¨μυστικό ¨ επιτυχίας στο παστοκύδωνο,

για το οποίο θα τα ξαναπούμε)

Αλλά και συμπλήρωμα κενών κατά μήνα Γενάρη στον αγρό...

Διακρίνεται παρεμπιπτόντως η pvc σωλήνα φ 100 στ αριστερά.

Είναι χωμένη σε βάθος περίπου 40 cm.

Στο καλοκαιρινό πότισμα, ένα μπεκ την γεμίζει νερό σταγδην.

Αντί για τέτοιο πλαστικό, είναι δυνατό να χρησιμοποιηθεί

μπουκάλι νερού δίλιτρο, τρύπιο γύρω-γύρω

τοποθετημένο όρθιο,με το λαιμό να προεξέχει του εδάφους.

Θα ακολουθήσει κλάδεμα τον επόμενο χειμώνα...

...

(γίνεται και την ώρα του εμβολιασμού

πιο αργά, αρχές άνοιξης)

Από τις αρχές σχεδόν του μήνα είχα διαπιστώσει ¨ ξύπνημα ¨.

Σε αυτό είχε βοηθήσει το κλάδεμα.

Η τεχνική τώρα;
Απλή:

Πρόκειται για τον κλασσικό εμβολιασμό

που εφαρμόζεται στο αμπέλι.

¨ Διπλός σχιστός ¨ λεγόμενος και ¨ αγγλικός ¨.

Αυτά είναι 20 Μάρτη ¨10.

Δέσιμο σφιχτό με τη ράφια βοηθάει πολύ.

Δυο μόλις εβδομάδες μετά...

... διακρίνεται 'εκπτυξη των οφθαλμών των εμβολίων(!)

Το ακτινίδιο ξαφνιάζει γενικά με την ταχύτητα ανάπτυξής του

όσο και με την ευκολία χειρισμού του.

Από κάτω από τα εμβόλια διακρίνεται η βλάστηση των υποκειμένων

που επίσης κορφολογώ-χωρίς να αφαιρώ τελείως

ώσπου να βεβαιωθώ για την απόλυτη επιτυχία...

Εδώ...

είμαστε στο ¨ σήμερα ¨...
(20 περίπου μέρες μετά,
έλυσα και ξανάσφιξα, αλλά πιο χαλαρά τη ράφια)

... σχεδόν πέντε μήνες μετά...
(Εδώ, φάουλ!
Δεν χαλάρωσα, όπως έπρεπε,
στην ώρα της τη ράφια.
Ιδού το αποτέλεσμα.
Θα στρώσει βέβαια.
Και πάντως
σε καμιά περίπτωση ολωσδιόλου αφαίρεση ρ'αφιας
μετά από επιτυχία!)

...τα σημεία εμβολιασμού έχουν σαν πληγές

επουλωθεί εντελώς.

Ο χειρισμός μέσα στο καλοκαίρι;

Μια και σε κάθε δέντρο είχα βάλει από 2-3 ¨ κεντράδια ¨

απο τα οποία το καθένα είχε 2 μάτια,

διάλεξα έναν τον πιο εύρωστο βλαστό να αναπτυχθεί ανενόχλητος

-με στήριξη καλή-
σε αυτό θέλει προσοχή-

κορφολόγησα δε όλους τους υπόλοιπους,

τους οποίους και θα αφαιρέσω κατά το χειμωνιάτικο κλάδεμα

Με την ακτινιδιά, στον αγρό τ'αχω βρει¨ μπαστούνια ¨

-έχει από το φύτεμα κιόλας ειδικές απαιτήσεις

κυρίως, ανάλογα με την περιοχή

αυξημένες ανάγκες για πολύ και συχνό νερό

-λόγω επιφανειακού ριζώματος-

(αλλά και με το κλάδεμα)

που αυξάνονται γεωμετρικά με το που μπαίνει η καλλιέργεια

στο ενήλικο στάδιό της μετά τα πρώτα 7-8 χρόνια...-

Στον κήπο όμως...α, εκεί αλλάζει το πράγμα!

Πραγματικά, σκέτη απόλαυση!

Αυτή η δυνατότητα χειρισμού της,

το οτι μπορώ να την κατευθύνω στη διαμόρφωσή της κατά βούληση,

φέρνει στο νου την κληματαριά
-χωρίς τις δυσκολίες εκείνης με τις ασθένειες-
'η πάλι την ανάλογη ικανοποίηση με το μελίσσι...
(Σε αυτό το φόντο: Από κάτω προς τα πάνω, φραουλιές, λεβάντα,
η ιπομαία να σκαρφαλώνει...ζιζανιωδ'ως,
απάνω δε,¨ αγκαλιές ¨με την ιζαμπέλα 'η τζωρτζ'ινα
-μια ποικιλία κλήματος στην οποία θέλω με την πρώτη ευκαιρία να επανέλθω )

Εδώ για παράδειγμα,

μπόλιασα πέρυσι προχωρημένο Ιούνιο
με εμβόλιο φυλαγμένο στο ψυγείο...

...έναν- κύριο-θηλυκό βλαστό που θα καθορίσει την ποικιλία

ο οποίος φέτος άνθισε,

(εδώ,14 Μάη,
κρατώ δίπλα-δίπλα
ένα αρσενικό λουλούδι κοντά στα θηλυκά)

έναν -δευτερεύοντα- αρσενικό που θα προσφέρει την αναγκαία για την γονιμοποίηση γύρη,

έχω δε διατηρήσει παράλληλα έναν βλαστό του υποκειμένου

από περιέργεια να παρατηρήσω,τι γένους είναι(ανάλογα με το άνθος),

τι καρπό θα δώσει σχετικά με τον αρχικό καρπό από τον οποίο πήρα τα σπέρματα

αν θα συνανθήσει και για πόσο με τους υπόλοιπων ποικιλιών βλαστούς κλπ.
(Αυτοί οι τελευταίοι δυο βλαστοί,
ο αρσενικός και ο ¨ άγριος ¨,
δεν έχουν δώσει ακόμη άνθος)

Στο παρακάτω βιβλίο...

... βρήκα σαν μέθοδο πολλαπλασιασμού,τα μοσχεύματα.
Δοκίμασα με μοσχεύματα βλαστού: Απέτυχα.
Το ίδιο με τον ενοφθαλμισμό.
Αποτυχία, με όλη μου την επιμονή, 100%!

Δοκίμασα και την μέθοδο της καταβολάδας...

Ίσως έπρεπε να μείνει και δεύτερη καλλιεργητική περίοδο...

... Αυτήν την φορά πάντως,
μηδέν.
Έτσι κατέληξα στο σπορείο και στη συνέχεια στον εγκεντρισμό.
Πράγμα που σημαίνει οτι αυτή την εποχή
-φθινόπωρο-
δεν υπάρχει λόγος εμβολιασμού της ακτινιδι'ας.

Προσπαθώ να καταλάβω
γιατί το ακτινίδιο δεν είναι τόσο δημοφιλές σαν δέντρο.
Σαν δ'ιοικο έχει τις ιδιαιτερότητές του,ναι.
Πόσοι όμως
δεν έχουν πάει προς την φιστικιά Αιγ'ινης,ας πούμε
-με ανάλογες ιδιαιτερότητες
και πολλαπλάσιες δυσκολίες στις ασθένειες....

Και όμως, αυτό το δέντρο,

μπορεί, και είναι, ένα στολίδι στον κήπο.

Αναζητώ μάλιστα με ενδιαφέρον, ποικιλίες του,

να τις ¨ κρεμάσω ¨ στους βλαστούς του

(έχω σε θηλυκό την Hayward)

-όπως η Τσεχελίδη...

... η άλλες.

(εδώ,η Arguta. Κλώνος της ποικιλίας Kiwai

που κάνει πράσινους καρπούς

-διαβάζω υπάρχει και η Arguta που κάνει κόκκινους.

Την βρήκα πριν χρόνια-δεν ξέρω πως, εδώ γύρω

μα δεν κατάφερα να την κρατήσω στο γλαστρ'ακι της ζωντανή.)

Να κλείσω αυτή την ατέλειωτη ανάρτηση,
με μια εικόνα που έχει μείνει στο νου μου.
Την εικόνα ενός ενήλικου δέντρου ακτινιδι'ας
μέσα στη πόλη της 'Εδεσσας
-πόλη γενέτειρά μου-

... εικόνα που πάνω της μ αρέσει να στηρίζομαι ...
Ποιο μερακλίδικο χεράκι να την ανάστησε
εκεί, έξω από το σπίτι,στο πεζοδρόμιο
-αναψυχή στα βλέμματα των περαστικών
που κάποτε είχα την τύχη να είμαι ένας από αυτούς ......

Εμβολιασμός βερικοκιάς σε αμυγδαλιά

2010-09-21T22:27:00.001+03:00

Αυτό, στις 29 Μάη φέτος

Απο την αμυγδαλιά αφαίρεσα-όπως φαίνεται στη φωτο-

το σύνολο της βλάστησης εκτός από κάνα δυο μάτια

σε κάθε κορφή κλαδιού.

Στις 17 Ιουνίου φαίνεται,

οτι από τα 9 μάτια που μπόλιασα, είχαν πετύχει τα 2(!) μόνον.

(Η αμυγδαλιά γενικά έχει κάποτε προβλήματα συμβατότητας
με κάποιες ποικιλίες βερικοκιάς. )

Τότε αφαίρεσα και τα ίδια τα κλαδιά στα οποία δεν είχα

μάτι, μπόλι, ¨εν ζωή ¨.

Η αμυγδαλιά σαν υποκείμενο προϋποθέτει αυστηρό ¨ κυνήγι ¨

στους δικούς της βλαστούς -σε περίπτωση επιτυχίας.

Είναι απαραίτητο να κατευθυνθεί όλη σχεδόν

η δύναμη από κάτω προς το εμβόλιο.

Σε διαφορετική περίπτωση η ισορροπία ανατρέπεται

υπέρ της ανάπτυξης των βλαστών του υποκειμένου-

το εμβόλιο πέφτει σε λήθαργο που μελλοντικά

θα σημάνει και το τέλος του.

Αυτές οι φωτο...

είναι στις 16- 9 -10.

'Εκπτυξη,στο ένα μόνο μάτι-το άλλο σε λήθαργο.

Η ράφια, χαλαρωμένη-ο νέος βλαστός πιασμένος για τον αέρα.

Το γιατί επέλεξα την αμυγδαλιά σαν υποκείμενο,
το συζητάμε κάποια άλλη στιγμή.
Την άνοιξη επίσης, πιθανόν να επανέλθω.
Σε κάθε περίπτωση πάντως,
επειδή συνήθως η πρόοδος του εμβολίου είναι εντυπωσιακή,
γερ'ο στήριγμα, κλάδεμα και αφαίρεση καρποφορίας,
στον καιρό τους.

Λωτός (επιστ. Διόσπυρος, Diospyros)

2010-09-16T23:49:00.001+03:00

Το μήλο της Ανατολής

Από την Ιαπωνία κατάφερα να εγκαταστήσω

αυτές τις τρεις ποικιλίες.

Τζίρο (ποικιλία) (Jiro)

Ειναι το νεότερο(στον 3/ο χρ)
Τους κάνα -δυο καρπούς που έδεσε φέτος,τους αφαίρεσα.
Από τα όσα βρήκα σχετικά, είναι γλυκει'α ποικιλία-
τρώγεται δηλ. πριν ωριμάσει τελείως.

Εδώ,η...

...Νισ'ιμουρα(ποικιλία).

Πολύ παραγωγική, επίσης χωρίς τανίνες.

Όπως φαίνεται στην φωτο,δεν έχει ακόμη διαμορφωθεί σε σωστό δέντρο.

(Δυο χρονάκια ακόμα,τα θέλει ¨στο νερό ¨)

Ακολουθεί η...

...Φούγιου (ποικιλία) (Fuyu).

Είναι γνωστή ποικιλία που επίσης στερείται στυπτικότητας.

Στον 5/ο χρόνο της, μόλις φέτος άρχισε να γίνεται δεντράκι.

Οι δυο ποικιλίες που έχουν δώσει καρπό

έχουνε σπέρματα.

Το συνοδευτικό και στις τρεις δεν ανέφερε υποκείμενο

απάνω στο οποίο είναι μπολιασμένες.

Τέλος,...

...ο συνηθισμένος για τον τόπο

Διόσπυρος ο κ'ακι (Diospyros kaki)

(kaki στα γιαπωνέζικα είναι ο λωτός)

Γενικά,και τα 4 είδη, εύκολα δέντρα.

Το μόνο πρόβλημα που αντιμετωπίζω είναι η μύγα της Μεσογείου.

Επίσης, μου λείπει κάποια ποικιλία κατάλληλη για αποξήρανση

-θα μπορούσα ίσως να δοκιμάσω με την Τανενάσι (Tanenashi)

αν κατάφερνα να βρω μπόλια,

σαν δύσκολο όμως μου φαίνεται να βρω,

μόλο που αναφέρεται οτι απαντάται η ποικιλία αυτή στην εδώ αγορά-

Καθώς προείπα,

το ενδιαφέρον μου το είχα στρέψει από νωρίς προς την αποξήρανση.

Μέχρι στιγμής όμως...

οι προσφιλείς γιαπωνέζοι συγγενείς μας στην Οκινάουα

μας στέλνουν κάθε χρόνο από την παραγωγή τους δείγματα

μπροστά στα οποία

οι δικές μου απόπειρες, απλώς ωχριούν (ζήλιαα...)

Σε αυτό το βιβλίο...

...βρήκα αρκετά πράγματα

από αυτά που θα θελα να ξέρω

γύρω από τα εικονιζόμενα είδη.

Ίσως συγκρινόμενο με κάποιο αντίστοιχο ¨ ξένο ¨ βιβλίο

να είναι ήδη ξεπερασμένο,

είναι όμως ακόμη έτη φωτός μπροστά,

για την έρημη από καλλιεργητές, εγκαταλειμμένη φύση,

που χαίρονται τα μάτια μου.

Φωκιαν'ο 'η Ερικαρ'α (;)

2010-09-15T21:49:00.000+03:00

Το βρήκα ψάχνοντ'ας το με το όνομά του

πριν από 4 χρόνια

από περιέργεια και για συναισθηματικούς λόγους (κοινή μικρασι'ατικη ρίζα).

Ένα εντελώς ιδιαίτερο σταφύλι, πολύ γλυκό,

χωρίς ιδιαίτερο άρωμα.

Κάτι ακόμη που με τράβηξε όταν διάβασα γι αυτό,

η δυνατότητα αποξήρανσ'ης του.

Δυστυχώς δεν μπορώ να το ταυτοποι'ησω.

Αυτά τα λίγα που βρίσκω στον ιστό,

κάνα-δυο φωτογραφίες,

δεν συμφωνούν μ αυτό που κοσμεί την κληματαριά μου

(δεν θα σκεφτόμουν ποτέ να το εγκαταστήσω στον αγρό...).

Εδώ, δίπλα-δίπλα με την Μαυροδάφνη...

Μπόλιασμα δέντρων (με ενοφθαλμισμό)-φύτεμα νέων

2010-09-15T00:43:00.002+03:00

Μπαίνουμε στην τελευταία φάση εμβολιασμού των ξινών
μέχρι και τα μέσα Οκτ. αναλόγως του καιρού και της περιοχής.

(Αλλά και της ελιάς, ενώ είναι δυνατόν και σε αχλαδιά, μηλιά, κυδωνιά, αμυγδαλιά κλπ)

Η ένταση της χτεσινής-προχθεσινής βροχής εδώ,
ήταν τέτοια (85+30=115 χιλ.!)

που οπωσδήποτε ξεπέρασε την διηθητική ικανότητα του εδάφους...

Παράγοντας-η εδαφική υγρασία- πολλές φορές αποφασιστικός στο μπόλιασμα για την επιτυχία μου.

Άλλος παράγοντας,η ζωηρότητα,'η μάλλον καλύτερα,
η γενική βλαστική κατάσταση του υποκειμένου.

Τέλος,η τεχνική.
Το αν θα καρατομήσω 'η οχι το υποκ. που έμμεσα έχει να κάνει και αυτό
με την ζωηρότητα 'η βλαστική κατάσταση του υποκειμένου
αλλά και με το...¨ ψυχολογικό ¨
-στην αρχή τρ'ομαζα με το ενδεχόμενο αποτυχίας.
Εδώ που τα λέμε, ακόμη τρομάζω.
Τολμάω, αλλά προσπαθώ να ¨ βλέπω ¨και να μαθαίνω.
Η περίπου 8 χρ. ελ'ιτσα αυτή,πριν τον εμβολιασμό της στις 23 Φλ....

...ήταν έτσι.

Αυτός ήτανε και ο λόγος που η επέμβαση στάθηκε τόσο... βίαιη...

...και ατυχής.

Κι όμως.Στις 17 Απρίλη μου φάνηκε πως τα είχα καταφέρει...

Ας έχει.

Οποιοδήποτε τρόπο εμβολιασμού και αν είχα διαλέξει,

σε τέτοια κατάσταση οργανισμοί

είναι καλοί μόνο για εξάσκηση και παρατήρηση.

Αντίθετα, σε δέντρα ζωηρά όπως στην επόμενη φωτό...

....

...δοκίμασα με επιτυχία τέμνοντας απλώς βραχίονες

που έτσι κ αλλοι'ως θα κλάδευα τον χειμώνα.

Κάπως όμως σα να ξέφυγα-φωτογραφικά τουλάχιστον- από το θέμα μου.

Αυτή την εποχή, όχι ¨ κεντρί ¨.

¨ Φόλα ¨,¨ μάτι ¨,¨ οφθαλμό ¨ όπως το έχω δείξει εδώ .

Στο γκρέιπ (βοτρυ'οκαρπο) που εμβολίασα με μάτι στην ίδια ανάρτηση

κατάφερα σήμερα να έχω σε λήθαργο ένα μόνον οφθαλμό ζωντανό

(Δεν καλοφαίνεται εδώ)

Τα ξινά τέτοια εποχή στην περιοχή μου μπαίνουν 'η ήδη έχουν μπει στον τρίτο κύκλο ετήσιας ανάπτυξής τους.

Το ίδιο και οι ελιές βρίσκονται σε κύκλο ανάπτυξης.

Οι χυμοί λοιπόν είναι επαρκείς.
Αυτό όμως που χρειάζεται να συνυπολογίσω

είναι οτι ενοφθαλμισμός που πέτυχε φθινόπωρο

θα δώσει βλαστό την ερχόμενη άνοιξη.

Εκεί και θα μετρήσω το ποι'ον της επιτυχίας

(αν η ανάπτυξη του βλαστού ειναι ζωηρή 'η όχι)

Εαν έχω 'εκπτυξη λόγω ζωηρότητας του υποκ. είτε λόγω καιρικών συνθηκών

(πχ παρατεταμένη καλοκαιρία)
έχω τον φόβο κάποια παγωνιά
(ανάλογα με το πόσο ¨ βαρύς ¨ θα είναι ο χειμώνας στη κάθε περιοχή)
να μου κάψει τον τρυφερό βλαστό που δεν θα χει τον χρόνο να ψηθεί.
Αν όμως,για οποιοδήποτε λόγο
δεν τα κατάφερα σε προηγούμενη εποχή,
τέλος χειμώνα, άνοιξη 'η μέσα στο καλοκαίρι,
τώρα, αυτή την εποχή,
είναι η τελευταία μου ευκαιρία να ¨ κερδίσω ¨ την χρονιά.

Τη χρονιά επίσης την ¨ κερδίζω ¨
φυτεύοντας με ιδανικές συνθήκες τα νέα μου φυτά.
Εδώ,σε αυτή την δόση,με τη σειρά:
Τα 110Richter ,το δοκιμασμένο άγριο υποκ. για το αμπέλι,
λωτός με σπόρο από αποξηραμένο καρπό
(χρειάζεται ξεχωριστή ανάρτηση),
βερικοκιά μπολιασμένη με μάτι σε αμυγδαλιά,
ροδακινιά αυτοφυής,
φουντουκιές από παραβλάστηση (¨κολορ'ιζια¨).

Φτάσαμεε!

Ο λωτός στη θέση του,

...η φουντουκιά,και κάτω η βερικοκιά.

Στην επομένη φωτο, σχετικό με τα όσα ανέφερα λίγο πριν.

Διακρίνεται ο δεύτερος οφθαλμός που μόλο που εκπτ'υχθηκε,

στη συνέχεια, ξεράθηκε.

Για αυτό διατηρώ σαν ¨ τράπεζα ¨ τα πετυχημένα μάτια

τα οποία στη συνέχεια διαχειρίζομαι με το κλάδεμα.

Οχι πια βιασύνες.

Στις 7 Μάρτη στη φωτό από κάτω,

έτσι ήταν ο σήμερα ξερός πια σήμερα οφθαλμός

(όλο υποσχέσεις,ε;):

Και πιο κάτω- ήδη 13 Μάη-

αναρωτιόμουνα ποιος να τανε άραγε ο λόγος

που ενώ φαίνονταν να έχουν πάει όλα τόσο καλά,

το πράγμα κόλλησε...

Ας βλέπω όμως καλύτερα μπροστά.

Το δέντρο που ξεκινάω μόνος μου, κάνει δρόμο μακρύ

-και εγώ μαζί του.

Όταν δε, φτάνει η ώρα που προσφέρει τους πρώτους του καρπούς

όπως σήμερα αυτή η καρυδιά...

...νοιώθω,

-κάθε φορά σα να είναι η πρώτη φορά-

χωρίς να πανηγυρίζω,

χαρά βαθιά.

Αχλάδι μαρμελάδα

2010-09-07T22:09:00.000+02:00

Μετά την τελευταία αλλαγή σκηνικού στον καιρό
-τι θαυμάσιο αυτό το ξαφνικό φθινόπωρο!-
με τη πτώση θερμοκρασίας,την έλλειψη ηλιοφάνειας
και τα 7 χιλ. δυο ημερων βροχής που μέτρησα χτες στον κήπο,
αλλά και τις προβλέψεις,
αδύνατον επίσης είναι πια να συνεχίσω την αποξήρανση στο ηλιακό ξηραντήριο
τη παραγωγή αχλαδιού.
Ο τι προλάβαμε, προλάβαμε.

Ώστε...

...η κατσαρόλα δεν προλαβαίνει να βρει ανάπαυση

-αλλά τι ανάγκη έχει αυτή;

(Στη μέση, είναι το υλικό για το κομποστ,

με το οποίο θα κλείσω την ανάρτησή μου)

Τα χρηστικά τώρα :

Βάζω το ένα πέμπτο της προβλεπόμενης ζάχαρης,

αντί δηλ. για ένα προς ένα, ένα προς πέντε.

Δεν βγάζω το φλούδι

το οποίο ενώ δεν ¨ φαίνεται ¨ στο τέλος,

δίνει ίνες και φυσικά άρωμα και γεύση.

Βράζω σε πολύ χαμηλή φωτιά με κλειστό καπάκι

πρώτα χωρίς ζάχαρη και φυσικά χωρίς σταγόνα νερό.

Με τον βρασμό η χύτρα γεμίζει από το χυμό του φρούτου.

Παρενθετικά να πω οτι στον αγρό

όλα μου τα οπωροφόρα εκτός εσπεριδοειδών και ροδακινιάς

μεγαλώνουν ¨ ξηρικά ¨.

(Μια επιστήμη και μια τέχνη,το πότισμα,

για την οποία χρειάζονται πολλές αναρτήσεις

και όπου έχω πολύ δρόμο να κάνω...)

Σε αυτό πάντως-και στον κόπο-

αποδίδω το εξαιρετικό για τα γούστα μου άρωμά τους.

Όλων των ποικιλιών μου.Και αυτές πιο κάτω,δεν είναι οι μόνες.

(Στη μέση,η Αυγουστιάτικη ΄η Σκοπελίτικη.

Ενδιαφέρουσα ποικιλία, προσφέρεται για ξήρανση.

Μια αναζήτηση στον ιστό δυστυχώς δεν απέδωσε αποτέλεσμα.)

Συνεχίζω. Όταν μετά από λίγο

-πάντα σε χαμηλή φωτιά ώστε να κρατήσω

όσο γίνεται πιο άθικτο το μπουκέτο για την όσφρηση-

έχουν δώσει όσο χυμό ήταν να δώσουν τα φρούτα,

προσθέτω τη ζάχαρη .

Αφήνω κανένα μισάωρο.

Η φωτιά, μέχρι το τέλος, χαμηλή.

Το υλικό αφού κλείσω, μένει να χλιανει.

Και εδώ πάλι κάτι ενδιαφέρον:

Έχω ανάμικτα,το νέκταρ και την αμβροσία,

υλικό για μαρμελάδα και χυμό.

Καθώς ο βρασμός είναι σε πολύ χαμηλή φωτιά

και για όχι πολύ ώρα

σουρώνω χοντρικά και ξεχωρίζω σε μια πρώτη δόση τον χυμό.

Περνάω από μπλέντερ το υπόλοιπο ελαφριά.Έτοιμος!

Ο χυμός

θα πάρει πρώτος-αφού κρυώσει φυσικά-

πρώτος τον δρόμο για τον καταψύκτη για κάθε χειμωνιάτικη χρήση.

Η μαρμελάδα,

κανονικά θα ¨τράβαγε¨ για κάνα δυο μέρες απλωμένη σε ταψιά στον ήλιο.

Τώρα όμως,

ένα μέρος ακολουθεί στα ειδικά σακουλάκια τον χυμό στον καταψύκτη

και ένα άλλο συσκευάζεται σε βαζάκια με την τεχνική του μπεν μαρι

για άμεση χρήση!

Και εδώ, στο ένα από τα τέσσερα βαρέλια του κομποστ,

...η ζωή συνεχίζεται

χωρίς να πηγαίνει τίποτα χαμένο...

Σύκο μαρμελάδα.

2010-09-05T20:36:00.001+02:00

Για να λέω τα σύκα-σύκα και τη σκάφη-σκάφη,

αυτή
η βροχή που οδήγησε τα νέα δεντράκια συκιάς στους λάκκους τους

και η ψηλή ατμοσφαιρική υγρασία όλο τον Αύγουστο,

ήταν αναμενόμενο
να μην αφήσουν σύκο ξερό για φέτος
-σχεδόν ούτε για δείγμα-

η να ναι εντελώς δεύτερης ποιότητας

-αν οχι τρίτης και βάλε δηλαδή!...-

Όταν επιτελους το χώνεψα μετά το δεύτερο χέρι συγκομιδής

οτι δεν επρόκειτο να στρώσει η κατάσταση
και οτι η παρακάτω φωτο του Μάη ήταν παρελθόν...

... έβαλα πλώρη για το... ¨σχέδιο Β¨!

Έτσι, όχι μόνο σώθηκε η παραγωγή

που δείγμα της λιάζεται στον λιγοστό σημερινό ήλιο

αλλά και πήρα, δράττοντας την ευκαιρία,

μιας πρώτης τάξης μαρμελάδα χωρίς ίχνος ζάχαρης

σκέτο καλοκαιρινό άρωμα.

Μιλάω για ¨ ευκαιρία ¨

μια και στην άλλη περίπτωση που όλα θα πήγαιναν καλά,

δύσκολα θα δεχόμουνα

αντί για ξερά σύκα να διαθέσω μια ποσότητα για μαρμελάδα.

Δεκτά τα χαμόγελα για το σχόλιό μου

εδώ

όσον αφορά την περσινή Α ποιότητα ξερού σύκου

και το κίνητρό μου να προχωρήσω στον εμβολιασμό

μικρόκαρπης ποικιλίας.

¨Ευκαιρία¨ λοιπόν να το ξανασκεφτώ για του χρόνου

-καλά να είμαστε-

μια και υπάρχουν κι άλλα γούστα!

Εδώ που τα λέμε άλλωστε,

δεν είναι εντελώς έξω νου,μια περιοχή όπως η Κύμη,

με προστατευόμενης ονομασίας σύκο

να μην τυποποιεί μαρμελάδα,

η δε φετινή συγκομιδή να καταλήγει

-στη καλύτερη περίπτωση-

τροφή για ζώα;;;;

Το λεγόμενο τώρα

¨σχέδιο Β¨

έχει και συνέχεια:

Ο καταψύκτης πάλι πρωταγωνιστής.

Από αυτόν θα βγάζω τον χειμώνα...

...θα το στρώνω σε ταψιά με λαδόκολλα...

...για να το στεγνώσω στη τζακόσομπα...

...για τις πρωτοχρονιάτικες ευχές μας...

με τις συγκεντρωμένες γεύσεις,τα χρώματα και τα αρώματα

του ¨ δικού μας¨ καλοκαιριού...

Καρποφόρες σκιές.

2010-09-02T22:49:00.000+02:00

Ζημιές στο αμπέλι από τα πουλιά.

Ενώ λοιπόν οι μέρες που με χωρίζουν

από τον φετινό τρύγο λιγοστεύουν...

οι ζημιές από τα πουλιά

(κυρίως σπουργίτια σ εμένα)

-συμμάχους κατά τα λοιπά

για 10 μήνες το χρόνο-

όλο και μεγαλώνουν.

(Μια επιπόλαιη σύγκριση της πιο κάτω φωτο

με αυτήν της προηγούμενης ανάρτησης αρκεί νομίζω)

Να πω εδώ

για να συνδεθώ και με τον τίτλο που έδωσα

στη σημερινή μου παρουσία

πως φέτος έδωσα

-και έχασα-

τη μάχη για την κρεβατίνα της βεράντας.

Δεν είναι φυσικά η πρώτη φορά που χάνω αυτή την μάχη.

Στο αμπέλι και στην υπόλοιπη κρεβατίνα του κήπου

είχα σηκώσει τα χέρια ψηλά από τα πέρυσι.

Τούτη τη χρονιά, θέλησα να συγκεντρώσω

την προσπάθειά μου

σε έναν πιο περιορισμένο χώρο

προκειμένου να έχω

μια πιο ξεκάθαρη εικόνα των αποτελεσμάτων.

Με μια επίσκεψη στο φόρουμ του αμπελουργού

είχα μπροστά στα ματια μου

τις εμπειρίες με τα βάσανα πολλών φίλων

καθώς και τις διάφορες ιδέες με τις οποίες

αγωνίζονται να μειώσουν

την έκταση του προβλήματος

Εδώ πιο κάτω,

η φετινή μου δοκιμή.

Υπερμαγγανικό καλι(ΚΜn O4)
Γεύση στυφτικη που μουδιάζει τα νεύρα.
(Από το βιβλίο του Γαβριήλ Παναγου
¨Φυτοπροστασια χωρίς χημικά φυτοφάρμακα ¨)
Το διέλυσα στο νερό και προσθεσα βρέξιμο θειάφι.

Το αποτέλεσμα δεν είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό.
Ο προσανατολισμός;
Αυτοί οι καρποί της σκιάς που κάνουν τα μάτια μου να χαίρονται,
του χρόνου θα είναι λιγότεροι

και ¨ ντυμένοι ¨στο τούλι τους...

Ύψος Βροχής για τον Ιούλιο:10 χιλ(mm)

2010-07-31T23:06:00.000+03:00

26-7-10

Σε μια έκταση δηλ. ενός στρέμματος

έπεσαν δέκα κυβικά μέτρα

βροχής

-ένα κανονικό πότισμα εκτός προγράμματος-

(Ευκαιρία που αξιοποίησα φυτεύοντας νωρίτερα από τον

Αύγουστο μερικά από τα δενδρύλια του φυτώριου μου)

27-7-10

Και εδώ,

μια εισαγωγή στο θέμα

της επόμενης ανάρτησης μου:

ΠΟΥΛΙΑ ΣΤΟ ΑΜΠΕΛΙ

Η άσπερμη ποικιλία ¨ Αττική ¨.

2010-07-26T22:41:00.000+03:00

Πρώιμη ποικιλία

με

σκούρο κόκκινο

σχεδόν μαύρο χρώμα.

Ωριμάζει

το

τρίτο δεκαήμερο Ιουλίου.

Μπολιασμένο επάνω στα 110R

στο σπίτι σε κρεβατίνα,

στο αμπέλι(12 km μακριά)

σε κύπελλο

παρουσιάζει

περίπου μια εβδομάδα διαφορά

στην

ωρίμανση

αλλά και στην εξέλιξή της

(τόσο

καλλιεργητικά

όσο και

οργανοληπτικά)

Στην πιο πάνω φωτο είναι από την καλλιέργεια στο αμπέλι(22 Ιούλιος 10).

Εδώ οι ρόγες έχουν ομοιόμορφο μαύρο χρώμα.

Στην επόμενη φωτο,στη κρεβατίνα, τραβηγμένη εχθές,

η διχρωμία οφείλεται σε ισχυρούς ανέμους την εποχή άνθησης.

Στον κήπο παρουσιάζει επίσης ξήρανση ράχης

-το έχω παρακάνει ίσως με τα οργανικά και την στάχτη

από το τζάκι(περίσσεια καλίου)-

Θα το χαρακτήριζα σαν το

απόλυτο

-για τα γούστα μου-

επιτραπέζιο σταφύλι

(χωρίς να παραιτούμαι

από μερικά ακόμη)

εάν πήγαινε κάπως προς μοσχάτο.

Χαρακτηριστικό που όπως βρίσκω εδώ ,

συνδυάζει με άλλα

η μάλλον νέα ποικιλία

Summer Royal Black Seedless

Σαν τον κάθε φτωχό Νώε των Αγρών

ξερογλείφομαι για ποικιλίες

έτοιμος να ξαναπέσω σε βάσανα...
(Βέβαια,

όχι πια ότι κ ότι

όπως στο ξεκίνημα!)

Στην επόμενη φωτο, η γνωστή

σουλτανίνα.

Εννοείται(;) πουθενά δεν κάνω χρήση γιββερελλινων(ορμονών).

Η σύγκριση μεγέθους, συντριπτική.

Στην ¨ Αττική ¨ γλιτώνω τις τσαχπινιές

της σουλτανίνας.

Κλαδεύεται στο ένα με δυο μάτια.

Το δε Thompson που έχω επίσης

εγκαταστήσει στο αμπέλι

χωρίς ορμόνες γίνεται απλά

λίγο μεγαλύτερο

και αραιότερο

από την σουλτ.

Με την Κορινθιακή σταφίδα

ε, εκεί πια και αν μιλήσω για μέγεθος...

Ίδια σκάγια μου βγαίνει!

Ας έχει.

Όταν την πήρα από το φυτώριο

-7 κομμάτια-

είχα στο νου μου

την γλυκεια ανάμνηση

του τρύγου δυο χρόνων

στο αμπέλι ενός φίλου

στη Ζάκυνθο

-κάτοικος Αθηνών

αιώνιος φοιτητής ων...

Με την σημερινή αστάθεια,την καταιγίδα και τα 10 χιλ. βροχής

που μέτρησα στον κήπο,

θυμήθηκα τους πανικούς για την απλωμένη σταφίδα

-είμαστε βέβαια μακριά από τον τρύγο και το άπλωμα-

Όπως όμως και να χει,με μέση υγρασία αύριο

γύρω στο60%

και μεγ. θερμ. στους 27,6 καθώς διαβάζω την πρόγνωση,

να μαι ξανά μπροστά στη σπαζοκεφαλιά της φυτοπροστασίας...

Κλείνοντας θέλω ν αναφερθώ

στο βιβλίο του¨ θείου ¨

Κ.Ι.Κουσουλα

με το οποίο στα χέρια
έχω περάσει ονειροπολώντας
για το αμπελάκι που θα έστηνα ο ίδιος πια
πολλές-πολλές ώρες
σε εποχές προ-ίντερνετ.
Αλλά και στον ίδιο τον δάσκαλο
τον οποίο γνώρισα από κοντά
σε μια συνάντησή μας
και που μέσα από την γραφίδα του
σε έργα του λογοτεχνικά
ένοιωσα ¨ συγγενής ¨ του.

Ρείκι ή κισσούρι

2010-07-22T23:47:00.000+03:00

Erica-manipuliflora

5 Δεκ.
Προσπαθώ για άλλη μια φορά
και
επιτέλους τα καταφέρνω
να μεταφυτευσω
πέντε μικρά φυταρια
φθινοπωρινού ρεικιού.

Στις 22 Φλεβ.

ήμουν σίγουρος για την επιτυχία

στο αρχικό στάδιο.

Σε αυτές τις δυο

-σημερινές-

φωτο

ποια ήταν η έκπληξή μου...

...ναι, ακριβώς(!)-

όταν ανακάλυψα σήμερα το πρωί

αυτό το λουλούδι.

Εμβολιασμός συκιάς(Νο 1).

2010-07-17T01:19:00.001+03:00

Εδώ

έκανα την αρχή με το μπόλιασμα

της συκιάς.

Για πρώτη φορά,δεν πήγε

και τόσο άσχημα...

Η προσπάθεια έγινε σε καιρό

(τέλος χειμώνα)

και μέθοδο

(με κεντρί,¨ καλέμι ¨,

σχιστός κορυφής

και διπλός σχιστός)

που γενικά,

από όσα διαβάζω και ακούω

δεν συνηθίζονται

σ αυτό το είδος δέντρου.

Στις παρακάτω φωτο

βγαίνουν-νομίζω- κάποια συμπεράσματα:

Δυο μήνες περίπου μετά

(10-06-10)...

...ο σχιστός κορυφής

και ο διπλός σχιστός

(γνωστός και σαν ¨ αγγλικός ¨

από τον εμβολιασμό κυρίως

στο αμπέλι.)

(Επαναλαμβάνω την αρχή στις 25-03-10

όπου φαίνεται καλά το πως)

Προχώρησε έτσι:

Αυτές τώρα,στις 26-06-10:

Τρισήμιση μήνες μετά

(16-07-10)

και ενώ το πιο δυνατό υποκείμενο

πάνω στο οποίο πειραματίστηκα

εξελίχτηκε όπως φαίνεται πιο κάτω...

... επιστρέφω

για να δοκιμάσω

και στον καιρό

(Ιούλης)

και στην μέθοδο

(¨ ενοφθαλμισμός ¨, ¨ μάτι ¨,¨ φόλα ¨)

που αποτελούν την

... πεπατημένη

για το δέντρο αυτό.

Λοιπόν.

Αυτός...

...είναι ο βλαστός που διάλεξα

για να πάρω ¨ οφθαλμούς ¨,¨ μάτια.¨

Στο πιο κάτω υποκείμενο

διακρίνεται η λεπτομέρεια

με το ανάποδο ¨Τ¨

(ώστε ο χυμός να μην ¨ πνίξει ¨το εμβόλιο.)

και σε αυτό εδώ

προσθέτω άλλη μια ποικιλία:

Σε περίπτωση επιτυχίας

στην πιο κάτω φωτο

θέλω να επανέλθω

με παρατηρήσεις

σχετικές με την λήψη ¨ ματιών ¨

από την βάση των βλαστών.

Κατ αυτόν τον τρόπο

ένα σχετικά δυνατό υποκείμενο

μπορεί να ... φιλοξενήσει

διάφορες ποικιλίες

που

δεν θα άξιζε ίσως τον κόπο

να τις ξεκινήσω από την αρχή.

Βροχή τον Ιούνιο(50 χιλ. συνολικά)

2010-07-02T00:12:00.000+03:00

Για τον συγκεκριμένο μήνα, αυτό το ποσό βροχής

μου

φαίνεται αδιανόητο...

Ατυχώς,ο μετεωρολογικός σταθμός

της Σχολής Εμπ. Ναυτικού Κύμης

δεν κάνει πια μετρήσεις-

έτσι δεν έχω τον τρόπο να κάνω διασταύρωση

με αυτές του δικού μου,

αστείου έστω η ¨ παιδικού ¨ αν θες,

βροχόμετρου.

Όπως κι αν έχει,, όση απόκλιση και αν υπάρχει

κάνοντας την μέτρηση με ένα σωστό εργαλείο,

το ύψος βροχής τον προηγούμενο μήνα

έκανε ρεκόρ δεκαετίας για την περιοχή.

Βροχή Μαγιού(45 χιλ.)

2010-05-30T21:44:00.000+03:00

Σε τρεις μέρες

20,21και22 του Μάη

45 χιλ.

Για να θυμίσω, περιοχή Κύμης.

Υψόμετρο:

(Το αλτιμετρακι

-αρχαιολογία πλέον σαν τον χρήστη του-

και πάντως, έτσι κι αλλοιως,

συν-πλην 2-3m αναλόγως καιρού)

Βροχή 20-21 Μάη

2010-05-21T18:28:00.001+03:00

Θα έλεγα ¨ επιτέλους ¨, εάν δεν ήταν μερικές χιλιάδες

μελισσ'ακια

στο βουνό από πίσω μας.

Η αγροτική ζωή είναι

¨ υψηλού ρίσκου ¨.

Θέλει τον αγρότη, καλλιτέχνη με πολλές γνώσεις-

να παίζει συνέχεια ζάρια με την φύση...

Και όποιο κι αν είναι το τελικό αποτέλεσμα,

να μπορεί στο τέλος να πει

¨ο κόπος είναι το δώρο... ¨

ΥΓ

Τον Απρίλη μέτρησα 5 χιλ. βροχής. Αμελητέα ποσότητα.Γι αυτό και παρέλειψα

την οφειλόμενη ανάρτηση.

Εκκρεμεί πάντως μέσα μου,

μια συγκέντρωση και ανάρτηση

των σημειώσε'ων μου των τελευταίων ετών.

Ψωμί στο γκάζι (εναλλακτικά,στο¨μάτι¨.) Αντί δώρου.

2010-05-13T23:12:00.045+03:00

Τα ¨ εργαλεία ¨

Στο ηλ. μάτι
υπάρχει η δυνατότητά
να ξεκινήσω το ψήσιμο
μια ώρα πριν το πρωινό ξύπνημα.

(Με τη βοήθεια του χρονοδιακόπτη.)

Για την ανάδευση, γάντζος.

Τα υλικά:

-Προζύμι βγαλμένο από το ψυγείο
από το προηγούμενό βράδυ.

-Αλεύρι.

Παίρνω από τον μύλο:
¨ Άσπρο ¨,¨ κίτρινο ¨και ¨ ολικής ¨.
Το περνάω ένα βράδυ από βαθιά κατάψυξη.

(Εξαρτάται από τις προτιμήσεις.
Μπορεί να προστεθεί αναλόγως από καλαμποκάλευρο , ρυζάλευρο
και όποιο άλλο υπάρχει στην διάθεσή μου-βρόμη, σίκαλη, οτιδήποτε.)

Σε αυτό το ψωμί, έχω προσθέσει σόγια.

(Την προμηθεύτηκα από εργοστάσιο επεξεργασίας.
Σε μορφή φασολιού, συσκευασία σακιού των 50 kgr

και συνοδευτική βεβαίωση ότι πρόκειται για μη-μεταλλαγμένη...

Την αλέθω λίγη-λίγη στο μύλο του μίξερ.

-Μαγιά.

(Κυρίως την εποχή που δεν βοηθάνε οι θερμοκρασίες
ν ανέβει το ζυμάρι.

Επειδή κάνω γενικότερη χρήση ,
την παίρνω νωπή, από τις πρώτες ύλες. Δεκακιλη-την διατηρώ στον καταψύκτη.

Προτιμότερη η ξερή σε συσκευασία του μισού η του ενός.)

Αναλογίες:

Γενικά,5(αλεύρι) προς 3(νερό).

{Σ αυτό εδώ. λόγω σόγιας, άλλαξα λίγο την αναλογία.

Σε πιο... νορμάλ καταστάσεις,
με το 5:3 έρχεται το ζυμάρι ακριβώς όπως χρειάζεται για ψήσιμο

Η δική μου προτίμηση,
3 ολικής και από 1 κίτρινο -το λεγόμενο ¨ χωριάτικο ¨-,
1 άσπρο
το οποίο σαν ραφιναρισμένο, είναι ένα ¨ σκοτωμένο ¨ υλικό
( απομακρύνονται 25 θρεπτικά στοιχεία)
που χρησιμοποιώ για ισορροπία }

Το σκεύος
που χρησιμοποιώ για ψήσιμο,
έχει καθαρή διάμετρο 32,5cm.

Επειδή το μίξερ είναι οικιακής χρήσης,
φτιάχνω δυο κομμάτια ζύμης.

Από κάθε κομμάτι,
αφαιρώ ένα γεμάτο κουτάλι σούπας υλικό

-άρα δυο κουταλιές ¨ βουνό ¨.

Προσθέτω ένα φλιτζάνι νερό
και αυτό θα είναι το προζύμι μου
για την επόμενη φορά.

(Το καλοκαίρι,

εάν δεν το βάλω κατευθείαν στο ψυγείο,
ξινίζει.)

Στρώνω σουσάμι
η όπως εδώ, βρώμη για να γυρίσει πιο εύκολα.
Καθόλου λάδι.

Αποφεύγω το πλύσιμο του σκεύους με νερό.
Άλλωστε το χρησιμοποιώ αποκλειστικά για το ψωμί.

Τον χειμώνα,
το αφήνω κοντά στη τζακοσομπα το βράδυ.

Την άνοιξη
το βάζω το πρωί για προθέρμανση
στον ηλ. φούρνο.

Θερμ.: περίπου 40 C.

Προθερμαίνω για 20'
και το αφήνω
ώσπου να φουσκώσει
οπότε και το βάζω
στη χαμηλότερη βαθμίδα του γκαζιού.

Στη μια ώρα

-θέλει προσοχή
ανάλογα με το πόσο δυνατή είναι η φωτιά-

το γυρίζω.

Το αφήνω
άλλη μισή, τουλάχιστον ώρα
με το καπάκι πάντα κλειστό
και ξαναγυρίζω.

Την τελευταία αυτή φορά,
αφήνω το καπάκι ανοιχτό.

Σιγοψηνω για να στεγνώσει για 10' περιπου.

Τέρμα.

(Το συγκεκριμένο, βγήκε 2.600γρ)

Μέσα στην πίκρα,μια γλυκεία ¨ ανάρτηση ¨

2010-05-07T22:48:00.010+03:00

Ορνιο'ι

(¨Αρσενικό¨)Σύκο- γλασέ ...¨ αναρτημένο ¨!

Το δικό μου φως στο σκοτάδι...

2010-05-06T22:02:00.000+03:00

Μπόλιασμα εσπεριδοειδών

2010-04-24T22:17:00.001+02:00

Αυτή η φωτο είναι 11 Μάη 09.

Πρόκειται για νεραντζιά που την ξεκίνησα από σπόρο-όπως και οι πλαϊνές της άλλωστε.

(Ο γιος εκτελεί χρέη ¨ δείκτη ¨)

Την μπόλιασα με πορτοκαλιά moro-

μια αιματ'οσαρκη ποικιλία.

Το δέντρο όμως ήταν ταλαιπωρημένο

απο προηγουμένης χρονιάς παγετό

στην Ερέτρια

και δεν βρήκα τους βλαστούς

για εμβολιασμό

όπως θα τους ήθελα.

Έβαλα 9 μάτια-θέλω να είμαι απόλυτα σίγουρος για την 100%

επιτυχία στο δέντρο.

Έστω και ένα μάτι εάν έχει κανονική

εκπτυξη , αρκεί.

Εδώ σε αυτή την φωτο,

ένα από τα μάτια που χάλασα.

Κατά ¨τας γραφ'ας¨,

ΔΕΝ κάνει να παίρνω μάτι

από κωνικού σχήματος βλαστό

'η από βλαστό με αγκάθι.

Επίσης οι δάσκαλοι στα γραφτά τους λένε:

¨ όχι ξύλο μαζί με το μάτι ¨.
Η όλη ιστορία είναι

π'ως θα πάρω το εμβόλιο

με το πίσω μέρος του οφθαλμού άθικτο.

(Δοκιμάζοντας, έχω καταπατήσει αυτούς τους κανόνες-¨κωνικός βλαστ., ξύλο¨-

και μάλιστα ,με επιτυχία.)

Αυτή είναι η συνέχεια:
Ένα μήνα μετά,¨ πετάξανε ¨

τα τρία από τα εννέα.

( Εχω κεντράρει λάθος στη φωτο αλλα κατι διακρίνεται)

Ας πούμε ένα χρόνο μετά,
και η ¨ ζωή συνεχίζεται ¨:

Το μπολιασμένο, δίνει μπόλια.

Τώρα μάλιστα , είναι ακριβώς όπως τα θέλω.

Υγιή και... στρογγυλά!

Η φετινή έφοδος
έχει για πρώτο στόχο
μια νεραντζιά που μπολιάστηκε
πριν δυο χρόνια γκρέιπ (Βοτρυόκαρπος).

Λόγω υπερβολικής παραγωγής
και μικρής ηλικίας

θέλει αφαίρεση φορτίου.

Ευκαιρία για εξάσκηση,
μια και τα υποκείμενα(νεραντζιές)

που μου έχουν απομείνει
είναι ακόμα μικρά.

Κλείσιμο για σήμερα με ακόμη μια σύλληψη...

...ενώ η τελευταία λέξη ανήκει στην ¨ καταβολάδα ¨

τον γιο

και

τα έργα του!

¨ΠΑΙΖΟΥΜΕ¨